روزنوشت

امروز واسه اولین بار تصمیم گرفتم برم سر کار

مهد کودکی بزرگ داخل یه باغ توی یکی از خیابونای شمالی تهران

محیطش رو دوست داشتم

بچه های بانمک خوشگل خوشگل توی باغ بازی می کردن و منو به اسم خاله

صدا می زدن.......................

از اون جایی که من خیلی نازک نارنجی هستم و با یک غر کوچیک مدیر مهد کودک

وقتی به خودم اومدم که اون محیط دوست داشتنی رو ترک کرده بودم!

پ.ن:کلا از آدمایی که به تازه دوران رسیده باشن و بخوان واسه آدم تصمیم بگیرن

خوشم نمیاد........................

و من همچنان بیکار شدم!

نمی خوام دیگه بنویسم

شاید این نوشتنا باعث شه بیشتر روی یه موضوع تمرکز کنم

تنها چیزی که این روزها ذهنم رو به خودش مشغول کرده اینه که چرا دنیا اینقدر بزرگه!

کاش اینقدر کوچیک بود تا تمام کسایی رو که دوست داشتم و هر لحظه آرزوی دیدنشونو

می کردم می تونستم تو یه چشم به هم زدن ببینم................

گاهی وقتا لازمه آم شک گرایی برای خودش درست کنه......

یعنی وقتی چیزی اذیتت می کنه شک کنی.

پ.ن:همیشه فکر می کردم من فقط عاشق پسرایی می شم که فقط یه کم یا

بیشتر عوضی ان................برای ادامه مطلب فردا توضیحش میدم.

پاییز

زود تاریک شدن هوا

سرد شدن

روزهای بی عشق

پاییز

راه رفتن زیر بارون

خیس شدن و احساس تنهایی

اما اینبار می خوام دوستت داشته باشم فصل من

درسته که

سرده اما می تونم توی سرمای وجودت بشینم

می تونم با یه نسکافه داغ در کنارت احساس خوبی داشته باشم

می تونم زیر بارون تنهایی راه برم

اما امیدوار باشم

چه حس خوبی

بوی نم

بوی بارون

قطره های بارون

خیس شدن زیر بارون و دعاکردن زیر بارون

فصل زیبای من خوش اومدی

تو بارون که رفتی شبم زیر و رو شد

یه بغض شکسته رفیق گلو شد

تو بارون که رفتی

دل باغچه پژمرد

تمام وجودم توی آیینه خط حورد

هنوز وقتی بارون تو کوچه می باره

دلم غصه داره  دلم بی قراره

نمی دونم چند بار واسه خودش Play شد!

۱۰ بار

۱۵ بار

۲۰ بار

تنها چیزی که یادمه غرق تو آخرین روز خاطرات

پارسالم بودم........

خاطراتی که گذشت و هیچ وقت فراموش نمیشه

.............

گاهی وقتا با خودم فکر می کنم می شه بازم یه روزی

خوشحال باشم...........؟

پ.ن: نقطه.سر خط

همیشه

هر روز

بارها و بارها

یه سوال کلیشه ای و صد بار تو ذهنم از خودم می پرسم

واسه جوابش:

یا پوخند میز نم

یا   گریه می کنم

یا یه فحش نثارش می کنم

و روند زندگی..........................

پ.ن:............پائولو یه جمله معروف داره که الان دقیقا یادم نیست اما یه چیزی تو این مایه ها بود که

اشتباه بد نیست در صورتی که به خودت لطمه نزنه!!!!!!!!!!!!!!!!!

تمام شب

پچ پچ برگهای چنار

زیر پنجره

خوابم را می شکند

صبح

سکوت شاخه های لخت

بغضم را .

پ.ن:پاییز داره میاد......پاییز منو یاده تنهایی می ندازه..........

دوست دارم

خواب رو دوست دارم

نه که فقط خود خواب رو

از اون بیشتر خواب دیدن رو

حداقلش اینه که حرف دلت رو راحت به هر کی می خوای می زنی..............

یه قهوه تلخ

توی هوای ملس شبانه تابستون می چسبه

 ...........

پ. ن :می خوام با خودم و تنهاییم رفیق شم.........................

فقط کافیه دستاتو رو به آسمون بگیری و دعا کنی..............